سرآغاز
الهی
چه فضل است که با دوستان خود کرده ای؟
هر که ایشان را شناخت تو را یافت،
و هر که تو را یافت ایشان را شناخت.
گلهای بهشت در پای عارفان خار است،
آن کس که تو را جست با بهشتت چه کار است؟
الهی
چون بید می لرزم!
که مبادا به هیچ نیرزم.
الهی
به بهشت و حور چه نازم؟
مرا نظری ده که از هر نظری بهشتی سازم.
الهی
به عزت آنان که تو خوانی،
و به حرمت آن صفت که تو چنانی،
دریاب مرا که می توانی...
بسمه تعالی
وقتی که بلا به تو روی می آورد،بخند.
مهاتما گاندی
((سرود زندگی )) مرا از خواب سحرگاهی بیدار کرد...
به عجله از دریچه ی خوابگاهم به بیرون نگریستم؛آفتاب از نوک درختان صنوبر پایین می آمد .
وبا تابش اشعه جان پرورش ،در سحرگاه پاییز ،ما موجودات خفته را بیدار کرد.
چوپانی با گوسفندانش از مقابلم بگذشت ، زیر لب ترانه ای زمزمه می کرد ،مرا بدید و با دست اشاره ای کرد و بگذشت نغمات روحنوازش در گوشم طنین خوشی افکنده زیرا:او سرود زندگی می خواند.
((سرود زندگی)) در سحرگاه پاییز ،مرا از برگریزان عمر خبر می داد در اطرافم همه چیز لبخند می زد واز همه چیز صدای زندگی بر می خواست!
رودخانه ی کوچکی در ته دره،با هیاهوی دائمی خود آهنگ یکنواختی را می سرود ،زیرا او نیز سرود زندگی می خواند.
سرود زندگی در هر سحرگاه عمر موجودات را از خواب بر می انگیزد ،جز...دلهای سیاه که همیشه خفته اند!
و این آرامشی است پس ازعسیری ها که دلها می طلبد......
ای انسان آزاد اندیش،
آیا نمی نگری که پس از هر شب تیره و ظلمتی،سپیده ی صبح و تلالو چراغ آسمان پدید می آید؟
آیا نمی پنداری که انتهای جاده ای خاکی و بس پر پیچ و تاب باتمامی چاله ها و گودال هایش به آبادی سرسبز و خرم خاتمه میابد؟
پس این را هم دریاب که در کنار هر سختی،آرامشی نهان است.
این آرامش،مگر با امید قابل دسترس نخواهد بود.
پس اگر می خواهی به این گوهرگرانبها دستیابی ابتدا امید را بیاب!
دستیابی یا یافتن امید آسان تر از هر کاری است که به نظر میرسد؛
باز برای یافتن این اراده ی محکم ملتزم است.
زندگی سراسر امید است؛تو حتی برای رسیدن به هر آرمان قلبی به آن نیاز داری.
آرزوها هم بخش عظیم زندگی اند،زندگی چون جاده ای بی انتهاست که اطرافش را تمامأ دره ها فرا گرفته اند و هر لحظه ممکن است در یکی از آن ها پابند شوی،پس دستیابی به آرمان وآمال کاریست بس دشوار.
ای دوست عزیز اگر دلت چنین می خواهد که به آرزوهایت دستیابی امید را به دست آور.
(امید در زندگی برای بشر بسیار اهمیت دارد چون بالی برای پرندگان)
چرخ های سنگین و زنگ زده ی زندگی با دستان نامرئی امید می چرخد،
انگیزه ی تمام حرکت هایی که در زیر این گنبد نیلی رنگ صورت می پذیرد امید است.
مایه ی روشنایی چراغ زندگی بشریت،است؛
محوری است که تمامی آرزوهای انسان در پیرامون آن گردش می کند،در این راه ،این فرشته ی زیبا با بالهای طلایی خویش ادمی را میتواند تا فراز قله ی رفع سعادت سوق می دهد.
ولی با این وجود یأس توانایی این را دارد که تو را از فراز آن به دره ی شکست پرتاب کند!
هدف از این مطلب رسیدن به این مطلب بود:
(امیدوار بودن یعنی زنده بودن و یأس یعنی مرگ)
آیا تا کنون فکر کردی امید را چگونه به دست آوری؟
با توجه به این که یأس رفیق هم قطار شیطان است،
مطمئنأمطلب را یافتی.
آری...
تنها اوست که امید را در قلوبمان جای می دهد،
تنها اوست که خالق بی همتای ماست.
آری تنها خدای داناست!
اوست که باآوردن نامش بر زبانت امید را به تو هدیه می کند.
من در هنگام سختی ها اینگونه خود را آرام می کنم.
تنها با تکه کردن به نام او!
نام خدای عزوجل خود آرامشی بی کران است،مخصوصأ در قبال مشکلات.
آیا خواستار آرامش روحی در برابر دشواری ها هستی؟
پس نام او را همواره بر زبان داشته باش تا هیچ گاه با سختی مواجه نشوی.
البته همان گونه که گفته شد زندگی خالی از مشکلات نیست،
اما همانگونه که باز هم ذکر شد پس از هر تیرگی روشنایی است،
ولیکن اگر یاد خدا از خاطرت گم نشود!
تکیه بر نام مقدس پرودگار هم شرایطی را در بر دارد.
اگر اول از هر چیزی نتوانی اراده ات را قوی و پیمان میان خود و او را محکم سازی،در هیچ مرحله ای موفق نخواهی بود.
ناگفته نماند که رحمان تر از خدا دیگر وجود ندارد.
پس هر گاه در خود این احساس را یافتی که چقدر به خدا نیازمندی، دریغ مکن و کلید در توبه رابر دار و شتاب کن به سویش سپس پیمانت را استحکام بخش...
سپس به او اعتماد کن حتی اگر تو رالبه ی پرتگاه قرار داد ومطمئن باش که پروردگار جهانیان کاری رابی حکمت انجام نمی دد،چرا که تورا از پشت سر خواهد گرفت...
دوست عزیز ؛ شاید اگر با مشکلی رو به رو شدی،که یأس سراسر وجودت را فرا گیرد.
امابا نیروی همان واژه بر خدا توکل کن به او پناه ببر.
دستانت را سوی آسمان بالا بر و تنها مشکلت را با او درمیان گذار که او داناترین آگاهان است.
چنانچه سختی از بین رفت هم به یادش باش که خداوند هرگز تو راقراموش نخواهد کرد و برترین جایگهش را در اختیارت خواهد گذاشت.
مگر زندگی ایوب را نشنیده ای؟
ای دوست از زندگی اش عبرت آموز!
پس قدرش را بدان و شاکر باش...
البه خیلی ا چیزها ی دنیوی است که با آن به آرامش می رسی.
اما تنها بعد از خدا،در برابر سختی صبور باش که خدا صابران را دوست دارد.
اما خوب است که بعد از این ها در دنیا بای دستیابی به آرامش به طبیعت هم پناه بری که این آفریده هم از صنع ولطف خدا برای توست برای یافتن آرامش...
همچنان هم این جمله را فراموش مکن و به یاد داشته باش:
(هیچ گاه به خدا نگو مشکل بزرگی دارم ؛
به مشکل بگو خدای بزرگی دارم. )
علی آن شب ز داغ سینه لبریز *
